Walpersberg Logo

Getuigenis

Getuigenverklaring Elzbieta Piechocka

Quellennahe nieuwe OCR van het in de complete PDF overgeleverde verslag van Elzbieta Piechocka.

Onderzoeksstatus gedocumenteerd

Onderzoeksrecord

Gedocumenteerde gegevens

Persoon
Elzbieta Piechocka
Rol
ehemaliger Zwangsarbeiter
Plaats
Kahla / Walpersberg
Periode
1944-1945; spaetere Niederschrift oder Befragung
Herkomst
unbekannt

Overlevering en context

e Piechocka, Elzbieta, vragenlijst verstrekt door de Fundacja "Polsko-Niemieckie Pojednanie" [Stichting „Pools-Duitse Verzoening“]. Elzbieta Piechocka I. Voor de deportatie 1. Wanneer bent u geboren en wie behoorde tot uw familie? Elzbieta Piechocka, geboren op 18.11.1927 in Warschau. De moeder — Pozlewicz Feliksa. II. Deportatie 2. Wanneer en onder welke omstandigheden bent u dwangarbeidster geworden? Tijdens de opstand in Wola werd ik door de Oekraïners, die bij het Duitse leger hoorden, van de Obozowa straat naar de kerk aan de Wolska straat meegenomen. Twee dagen later werden wij door Duitsers van het Weststation in veewagens geladen. In deze benauwdheid werden wij naar Pruszków vervoerd en daar in stationshallen geselecteerd. De volgende dag werden wij weer met een veewagen naar Breslau vervoerd en in dit doorvoerkamp bleven wij twee dagen. 3. Hoe verliep het transport naar Kahla? Welke omstandigheden heersten tijdens het transport? Van Breslau werden wij naar het kamp in Ravensbrück vervoerd, waar wij één nacht verbleven. Daarna gingen wij naar Kahla. III. Aankomst in Kahla en in het arbeidskamp REIMAHG 4. Kunt u zich herinneren in welk kamp u eerst kwam? Werd u verder vervoerd? In het begin was ik in kamp 2, dat zich dicht bij de fabriek bevond. Drie dagen later werden wij overgeplaatst naar kamp 4, drie kilometer verderop. 5. Welke accommodatie was er in het kamp? Hoe was de accommodatie? De barakken waren lang en binnenin verdeeld in kamers. In één kamer stonden 9 stapelbedden (18 mensen). Centraal stond een kachel waarmee wij verwarmden. 6. Was er in de barak voldoende brandstof, dekens en andere spullen? In welke staat waren deze? Om te verwarmen kregen wij een emmer kolen, die maar voor een paar uur volstond. Daarna ontstond er water dat bevroor. Ieder van ons had een strozak en twee grijze en versleten dekens. 7. Welke voeding was er in het kamp? Was het eten gevarieerd? Hoe en wanneer werd het eten uitgedeeld? Altijd op dinsdag en donderdag kregen wij twee broden voor een week en wat jam. ’s Middags was er in de fabriek verschillende soepen: koolraapsoep of boerenkoolsoep. Een uur na de lunch had men van de honger buikpijn. IV. Dwangarbeidsters in de REIMAHG 8. Wanneer en hoe begon uw dag? Hoe lang deed u erover om bij de werkplek te komen? Hoe zagen de ochtend- en avondappellen eruit? Er was een weksignaal om 5 uur en wij moesten 3 km lopen. In de fabriek moesten wij om 7 uur aanwezig zijn en wij werkten tot 19 uur, zeven dagen per week. Wekenlang zagen wij geen daglicht. 9. Tot welke afdeling bij REIMAHG behoorde u? Veranderden de taken in die tijd? Eerst werkte ik aan het solderen van kabels, daarna werd ik overgeplaatst naar het naaien van zitkappen voor vliegtuigen. 10. Hoe groot was de stress of druk die met het werk gepaard ging? De stress was laag, omdat de meester (een oude Duitser) een heel goed mens was. 11. Welke indruk maakten de Duitse respectievelijk buitenlandse brigadiers? Hoe behandelden de buitenlandse voormannen de dwangarbeiders uit hun eigen land? Zoals hierboven. 12. Welke vergoeding kreeg u? Kunt u daar iets voor kopen? Voor een paar mark die ik voor het werk kreeg, kocht ik een broek, omdat ik in de winter blote benen had. V. Dagelijks leven in het kamp 13. Konden de dwangarbeiders persoonlijk contact hebben met de andere gevangenen? Konden zij zich vrij bewegen? In het kamp mochten wij ons vrij bewegen. 14. Heeft u gemerkt dat sommige groepen dwangarbeiders beter werden behandeld dan andere? De oostarbeiders kregen minder brood dan de westarbeiders. VI. Gedrag van voormannen, ambtenaren en burgers 15. Herinnert u zich de bewakers? Welke nationaliteiten hadden zij? Hoe gedroegen zij zich? De voormannen waren Duitsers, maar ik zag geen geweld van hun kant. 16. Was er in het kamp gevaar voor verraad door andere dwangarbeiders? Niets is mij bekend. 17. Was u getuige van mishandelingen of een moord? Herinnert u zich slachtoffers? Wie waren de daders? Nee. 18. Hoe gedroegen de Duitse voormannen en arbeiders zich tegenover u? (Geen antwoord) 19. Had u contact met burgers? Hoe gedroegen zij zich? Was er ruilhandel met de buitenwereld? Nee. 20. Waren er uitbraken uit het kamp? Welke straffen waren er daarvoor? Niets is mij bekend. VII. Gezondheidszorg en sterfgevallen 21. Wat gebeurde er in geval van ziekte of lichamelijk letsel? Welke ervaringen heeft u met de gezondheidszorg, vooral met het ziekenhuis? Wij kregen medische hulp. 22. Weet u iets over sterfgevallen in het kamp? Ik weet het niet. VIII. Bevrijding 23. Hebben de Duitsers u in de laatste oorlogsdagen uit het kamp geëvacueerd? Zo ja, hoe zagen de marsomstandigheden eruit? Op 1 april 1945 werden wij uit het kamp weggejaagd, omdat het Amerikaanse front heel dichtbij was. Wij werden een halve dag en een nacht voortgedreven. Wij overnachtten in de pauzes. Ik bleef met drie vriendinnen twee dagen in het bos. Toen wij het bos verlieten, ontmoetten wij een Pool die ons meenam naar zijn boer, die een dorpshoofd was. 24. Waar werd u bevrijd? In welke lichamelijke toestand was u toen? Wij waren daar tot de Amerikanen op 15 april kwamen. Wij probeerden terug te keren naar het kamp in Kahla. Uiteindelijk bereikten wij Kahla, nadat wij verschillende transporten hadden gebruikt. Wij bleven onder Amerikaanse zorg tot eind juni de Russen kwamen. IX. Terugkeer naar het vaderland 25. Wanneer keerde u terug naar Polen? Ik keerde op 10.08.1945 terug naar Polen. Dat was twee dagen na de begrafenis van mijn moeder, die meteen nadat zij terugkwam .... (onderbroken, D.Antkowiak). 26. Welke vragen waren voor u belangrijk? Wilt u nog iets toevoegen? Geen antwoord.

Namen en trefwoorden

  • Zeitzeuge
  • Walpersberg
  • Neu-OCR

Bronnen en verwijzingen

  1. zeitzeugen_komplett.pdf (Original, 845 Seiten)